گاه يک لبخند آنقدر عميق ميشود که گريه ميکنم گاه يک نغمه آن قدر دست نيافتني است که با آن زندگي ميکنم گاه يک نگاه آن چنان سنگين است که چشمانم رهايش نميکنند

خداوندا...دستانم خالیند و دلم غرق در ارزوها...یا به قدرت بی کرانت دستانم را تواناگردان....یا دلم را از اروزهای دست نیافتنی خالی گردان....

بهار آمد، زمستان رفت، روسياهى به زغال ماند